The fat lady sang.

on lina

28 March 2009
By on 20:22
No, I don’t twitterstand

Deze rage sla ik over en na onderstaand filmpje kan ik nu ook precies uitleggen waarom! Met dank aan de Dutch Cowgirls.

27 March 2009
By on 11:10
Mademoiselle Jeanette

Stormachtig. Heetgebakerd. Ik wil het fucking prinsesje op die klote erwt zijn. Kortom: ik wil alles (of niets). Daar hebben drie meisjes inderdaad ooit een liedje over gemaakt, bedankt voor de tip. Wat mijn probleem is? Die ongewenste en oneindig durende terugreis.

Armedangry Het temperament stijgt ondertussen tot ver boven aangename gevoelstemperatuur, dus logischerwijs moet de eerstvolgende passant het ontgelden. Zie hier het grote handboek der heethoofdigheid bij botsingen en andere verstoringen van mijn innerlijke rust. Situatieschets: het is volledig aan passant X voorbijgegaan dat bij diens actie een welgemeende excuses hoort. De bijbehorende reacties:
1a. Wat is jouw probleem?
1b. Zoek je bij dat probleem soms ruzie?
2. Non-verbale communicatie die zegt dat je dat kunt krijgen, indien gewenst.

De eerste vraag was al ongekend succesvol met anti-botox frons, maar toen de treinbedelaar in stapte kon ik pas echt los gaan. Een intens vuile blik van mijn kant stuurde hem op een holletje langs zowel mij als de rest van de coupxe9 alvoor hij het waagde kleingeld te vragen. Wat een lef, er zijn mensen die onbetaald lange werkweken maken en amper rond komen, zie je dxede bedelen?! Zo, uit m’n systeem.

Laat het gaan
Laat het vallen
Laat het los
Van Dik Hout | Laat het los

25 March 2009
By on 23:13
Stroomlijn

Thuis in de Wijnhuistoren/Welkom bij Corretto

CorrettoHey, welkom terug!

Jullie tafel is nog vrij hoor.

Twee witte wijntjes maar?

Kleine amuse erbij…

Voila, special Italia en een quatro staggioni.

Leuk dat jullie er weer zijn!

Alles weer naar wens?

Niets zeggen… duo Caffxe9 con caramel.

Tot volgende week!

Uiteten in Zutphen, woorden schieten (bij ons) tekort…

22 March 2009
By on 21:09
We’ve come a long way, baby

De vierde keer.

Dat is minstens vier keer teveel voor dezelfde bom om te barsten. Voor een deurmat waarschijnlijk nog te weinig, maar daar schaar ik mezelf niet onder (misschien eerder een kattenluikje). Wat nu weer? Wat nu weer niet! Heb jij geen twijfels over ons, dan heb je wel even helemaal niets met ons. En ik ben altijd de laatste die daarvan op de hoogte wordt gebracht. We zijn net de Kapitein deel II: jij haat Acda en de M en ik haat ook veel van jou. Zoiets. Dus heb ik mezelf maar weer een recept Coldplay en gekke dansjes met vriendinnetjes voorgeschreven als tussenoplossing.

Je zou bijna vergeten hoe het was toen het goed was. Ik in ieder geval wel. Als goed me zou aanrijden en met een knal tegen me aan tot stilstand zou komen, zou ik het nog niet herkennen. Toch weet ik ergens nog goed dat ik je heel graag mag en ik meen me te herinneren dat het vice versa was. Daar doe ik het voor, het is alleen verstopt geraakt in de ruzies. Kunnen we niet gewoon terug naar goed genieten? En dan haat jij ook weer een beetje van mij.

Catflap

17 March 2009
By on 20:14
De Verhuisblues

Verhuisd2_3Wat zie jij er beroerd uit!

En bedankt.

Heel brak door beste vriendinnetje in de trein gesleurd naar Amsterdam en vervolgens drie kwartier gefietst om met het ex-huisgenootje een hoogslaper te slopen en alle resterende was te vouwen, krijg je dit.

Nee, jij bent mooi in die bouwvakkersoutfit met verfspikkels op je neus :’)

Braaf schroef ik door en berg ondertussen nog maar wat bakjes en een knuffelbeer op in een sporttas met laarzen. Hoewel bij voorkeur chaotisch, kan ik onbescheiden zeggen dat ik een xfcberverhuizer ben. Daar kan ik echt van genieten. Met z’n allen de huisraad over straat sjouwen, ruzixebn, koffie op gexefmproviseerde stoelen tijdens schafttijd. Eens in de zoveel tijd prima voor de conditie en ouderwets gezellig.

De kunst van het verhuizen is om je armen vol te stapelen, er dan nog iets bij wat net teveel is en dan heel hard doorlopen. Vooral hxe9xe9l hard doorlopen met het zweet op je voorhoofd met het vooruitzicht aan een vriendinnetje dat je veilig vanuit de verhuisbus staat te commanderen, omringd door een ontembare verzameling. ‘s Avonds je realiseren dat alles xf3xf3k nog uitgeladen moet worden, nog meer foute nummers zingen met z’n allen en lekker uiteten gaan om te vieren dat je zelf weer naar je al ingerichte huis mag. Verhuizen, zouden we eigenlijk vaker moeten doen!

Pic (c) Floor de Goede

2 March 2009
By on 20:02
23@24

Hoewel nog in volle gang, kan ik al zeggen dat het een mooie week was. Daar zijn nu al meer dan genoeg redenen voor!

# Mooi helder weer en een steelpannetje als we drie kwartier naar huis lopen

# Verjaarsontbijt met een croissantje, cadeautje en hxe9xe9l vxe9xe9l vlaggetjes

# Kont-aan-kont met aangelengd bier en veel vrienden in ok-pakjes in Oeteldonk xe9n omstreken

# Vergeetachtige verjaarsbelletjes waardoor je je twee dagen jarig voelt

# Heel vals zingen over bloemetjesgordijnen en dokter Bernard

# Dat kinderen wennen, zelfs zieke

# Janhageltorens, sukerboles en ontzettend veel andere lekkere toetjes

# Verjaarszoenen van nieuwe vrienden

# Bankhangen en filmkwebbelen met de allerliefsten der vuutjes

# Snipperen omdat het kan

# Dat iedereen je als nieuwbakken oude taart nog net zo lief vindt

# Gezelligheid in ons stamrestaurantje

Het lijkt onmogelijk, maar zijn er nog schaduwkanten? Ja, helaas wel, van al dat eten word je uiteindelijk wel een beetje misselijk…

26 February 2009
By on 21:31
Home, where you can scratch when it itches

Sp_a0681_4 Sp_a0676_3

Na drie weken kun je me rustig droppen in Zutphen city, ik vind de weg naar Kaldi Koffie wel weer terug. Al is het oostelijke een snufje frisse lucht in een parfumerie, het is niet te vergelijken met mijn lege, Amsterdamse, niet schoongemaakte huisje met dito koelkast, dat is als een warme deken bij -10. Het werk is prima, alleen vergeleken met de chirurgie een tikkeltje rustig. Het went wel, je kunt me nu prima de kraamafdeling op sturen om baby’s te check-uppen, maar er zit niet veel spanning in. Dat geldt eigenlijk ook voor Zutphen, een mooie stad met leuke kanten, maar qua intensiteit gewoon niet te vergelijken. Martin Bril heeft een andere vergelijking aangedurfd, laten we in z’n algemeenheid stellen: Amsterdam is een bijzonder mooi mens.

Sp_a0685_2Amsterdam is een vrouw
Dat kan niet anders, dat moet haast wel

Ik ben al jaren verliefd op haar, soms heftig
Dan weer lange tijd in stilte, voorzichtig en timide
Heel soms kijkt ze me aan en heb ik het gevoel dat de liefde wederzijds is

Martin Bril | Liefde, sex en regen

<< Souterrain met onze Warnsveldse kat

16 February 2009
By on 16:53
Gore Leffe

Midden in ons geschreeuw over krijsende kinderen, matige evaluaties, mislukte operaties en andere roddels, horen we naast ons de gevleugelde woorden "Dit drankje wordt u aangeboden door die meneer aan de bar". Mooie actie, dat het nog voorkomt! Als je even snel associeert, zie je een aantrekkelijke dame zeer elegant haar G&T wegtikken. Niet het geval. Wat wel het geval is dat de dikste Jikkefetter een Leffe aangeboden krijgt. En aan de hele tent laat weten dat hij er liever zelf voor betaalt. Zo horen we het graag, heel braaf.

Er wordt hier en daar wel eventjes getuurd, maar het is nu eenmaal niet echt een blikvanger. Dus heel Hesp laat de middelbare man rustig van zijn gratis Leffe genieten. Niet hip, starfucken. Wij brullen ongeneerd door over soa poli’s, kansarme bazen en geleende OK pakjes, terwijl we aan onze eerlijk geregelde Chouffes nippen. Dames! Dames! Vrij vervelend als je midden in je verhaal zit, dus gexefrriteerde blik naar opzij. Dames, mag het wat rustiger? Vette knipoog, vette grijns. xc9xe9n van de momenten dat het geweldig is om een BN-er resistente flapuit mee te hebben. Wie denkt die gast wel niet dat ie is? Ouwe lul. Lekker bezig. Inderdaad, waar hij het gore lef vandaan haalt…

12 February 2009
By on 22:37
Met je voeten in de vijver en je hoofd op hol

Het klinkt allemaal zo makkelijk en lui, maar niets is minder waar. Een dagje Thermen is slopend. Er zijn sauna rituelen en badrituelen, bubbelbaden, zwembaden en stoombaden, infrarood sauna’s, aroma sauna’s, gloeiendhete en lauwe sauna’s, nog meer sauna-rituelen en een hele rits aan in te plannen behandelingen en massages. En dan heb je nog niet eens gegeten…

Tussen alle stress door, is er iets waar je toch altijd toe komt. Het doorwaaien van je hoofd. Of dat nu in je nakie met je voeten in de vijver met piepende meerkoeten is of dik ingepakt in je badjas op de houten mat van de meditatieruimte. Het is natuurlijk heel relaxed om al die overpeinzingen meteen te delen en aldus geschiedde.

*Het is eigenlijk wel lekker, zo zwemmen, voelt een beetje als vruchtwater.

*Ik zou nooit naturist kunnen worden, naakt eten vind ik veel te bloot.

*Na een rondje zonnebank voel ik me altijd zo lekker geroosterd.

*Niks bamboe. Na een laparoscopische cholecystectomie, dxe1n stroomt het lekker door.

*Gatverderrie, op dat matje doen ze volgens mij niet alleen maar meditatie.

*Van die ga je echt extatisch zweten. Ja, exorbitant, wat zei ik dan?

*Volgens mij ben ik allergisch voor hout.

*Stond net met m’n voeten in de vijver, jammer dat je hier niet in kunt zwemmen.

9 February 2009
By on 12:50